पार्बतीलाइ फकाएर चिके

कुरा दशै तिरको हो , मेरो अफिस छुट्टी भएकोले दिनभरीनै घरमा बसी रहन्थे । एक दिन मेरो मोबाईलमा पार्वतीको फोन आयो । “हेलो , के छ पार्वती? आज कताबाट सम्झना आयो नि मेरो ? धेरै दिन पछी पो फोन गर्यौ त ? के छ खबर ? कता हो अहिले ?” एकै सासमा मैले सबै कुरा सोधे । “मेरो त सबै ठिकै छ , म आज बिहान मात्र काठमाडौ आएको । यसपालि दशै मनाउन भएन । बजु खस्नु भएकोले गर्दा यसपालि दशै – तिहार केहि पनि मान्न नहुने भो, अनि छुट्टीमा घुम-घाम गर्न काठमाडौ आएकाछौ । म , बुवा , आमा , भाई र बहिनी सबै जना आएको छौ । अनि तपाई कता हुनुहुन्छ ?” उनले सोधी । “म त घरतिरै छु , अफिस छुट्टी छ ।” मैले जवाफ फर्काए । “ए ! ए ! , अनि भेटौन त फुर्सद छ भने , हुन्छ ” उनले सोधी । “भई हाल्छ नि , म २-३ बजे तिर निस्केर तिमीलाई फोन गर्छु , अनि भेटौला नि , हुन्छ ?” मैले सोधे । “हुन्छ । ” उनले उत्तर दिई । “ल त त्यसो भए अहिले बाई , भरै फोन गर्छु ल ।” भन्दै मैले फोन बन्द गरे ।

पार्वतीलाई भेट्ने सम्झन बित्तिकै किन हो किन मेरो लाँडो रनक्क भएर आयो । कट्टु र पैन्टनै छेडुँला झै गरेर ठन्किएर आयो । हतार हतार ट्वाईलेट तिर छिरे , अनि पार्वतीलाई चिकेको सम्झदै १ पटक छोले । त्यस पछि त मेरो लाँडोलाई पनि शान्त भएछ , लुरुक्क परिहाल्यो । यसो घडि हेरे १० बजेको थियो । कति बेला २ बज्छ र निस्कौ भन्दै यता उति गरि दिन काट्न थाले ।

ठ्याक्क २ बजे मैले पार्वतीलाई फोन गरे , “पार्वती हामी कता भेट्ने ?” उनले जवाफ दिई , “तपाई जहाँ भन्नुहुन्छ त्यही ।” “त्यसो भए पुतलीसडक चोकमा भेटौन त , म अब निस्के तिमी पनि निस्की हाल है त ।” मैले भने । “हुन्छ , ल ल म पनि निस्किहाल्छु ।” उनले भनी । म मोटरसाईकल स्टार्ट गरेर पुतलीसडक तिर लागे , बाटोभरी मनमा धेरै कुरा खेलि रहे । पार्वतीको पुती कस्तो भयो होला , उसको दुधको पोका कत्रो भयो होला ? कतिछिटो म पुतलीसडक पुगीसकेछु । मोटरसाईकड साईडमा राखेर फेरि पार्वतीलाई फोन गरे , “हेलो , कहाँ पुग्यौ ?” “म आई पुग्नै लागे , अब २ मिनेट ल , तपाई कहाँ हो ?” उनले सोधी । “पुतलीसडक चोक देखि बागबजार जाने बाटोमा छु , त्यँही हुन्छु है ।” मैले भने । “हुन्छ ” उनले छोटो जवाफ दिई र फोन बन्द गरी ।

करीव ३ मिनेट पछि पार्वती आईपुगी । “कता जाने हामी ?” उनले सोधी । “पहिला बाईकमा त बस, अनि जाउँला नि ” मैले भने । उनी बाईकमा चढी , उसको दुधको पोकाले मेरो ढाँडमा छोयो , आहा कस्तो आनन्द आयो । पोका अलि ठूलो भए जस्तो लाग्यो । मैले बाईक स्टार्ट गरेर बागबजार तिर लागे । “तिम्रो पोका ठुलो भए जस्तो छ हो ?” मैले सोधे । “छ्या , कस्तो कुरा गरेको ? लाज लाग्दैन बाटो-बाटोमा यस्तो कुरा गर्न ?” अलि रिसाए झैँ गरेर जवाई दिई । “अब तिमी र म मा पनि के को लाज नि ? तिमी मेरो डार्लिङ हो , अनि मैले किन लाज मान्ने नि ? हो कि होईन भन त ? साँच्ची ठूलो भाको हो ?” मैले पनि मायालु स्वरमा उनलाई सम्झाउने प्रयास गरे । “हो नि , पहिलेको भन्दा अलि बढेको छ , तपाईले धेरै माडेर त होला नि । मेरो पुरानो ब्राहरू कुनै ठीक हुँदैन आजकल , सबै नया किन्न पर्यो । अस्ति आमाले पनि सोध्दै हुनुहुन्थ्यो , कसरी ठूलो भयो भनेर । अनि मैले के थाहा मलाई भन्दे ।” केहि लजाएको भावमा पार्वतीले उत्तर दिई । कुरै कुरामा हामी शहीद गेट पुगी सकेका रहेछौ । अनि फेरि मैले मेरो बाईक जमल तिर लगे । जमलबाट फेरि बागबजार तिर लगे र त्यहाँ को गल्ली भित्र भएको एउटा होटल एण्ड गेष्टहाउस अगाडी बाईक रोके ।हामी सरासर होटल भित्र छिर्यौ र टेबलमा बस्यौ । वेटर भाईलाई २ कप मिल्क कफी मगाए । “पार्वती, आज मेरो मुड चलेको छ , हामी अस्तिको जस्तै गर्ने ल आज ? हुन्छ ?” मैले सोधे । कुनै जवाफ नदिई उनी चुपचाप बसी रही । मैले बारम्बार कर गरे पछि उनले मुख खोली , “कहाँ गएर गर्ने ?” “यहि गेष्टहाउसमा रुम लिएर बस्ने नि ल , म सोध्छु है त ” मैले भने । “हुन्छ ।” उनले भनी । म उठेर सरासर काउण्टर तिर लागे । अनि काउण्टरको भाईलाई सोधेँ , “भाई एउटा रूम मिलाईदेउन , एक छिन आराम गर्न पर्यो ।” “भई हाल्छ नि दाई , तपाईहरूकै सेवाको लागि त हामी बसेको छौ नि , कस्तो रूम दिउँ ? एटेच किन नन एटेच ?” भाईले सोध्यो । “एटेच नै देउन ।” मैलै हतार हतार जवाफ फर्काए । “हुन्छ , ल तपाईलाई ३०१ नम्बरको कोठा दिन्छु । कान्छा , दाईहरूलाई ३०१ मा लगिदेत ।” भाईले अलि ठूलो स्वरमा भन्यो । “अनि भाई रुम चार्ज चै कति हो नि ? ” मैले सोधेँ । “६०० रुपैया दिनु न ।” उसले भन्यो । मैले पर्स खोलेर १ हजारको नोट दिए र भाईले ४०० फिर्ता गर्यो । म पार्वती भएको तिर लागे । कफि पनि ल्याईसकेको रहेछ , हतार हतार कफि पिएर हामी दुई जना कान्छा भाईको पछि पछि कोठा तिर लाग्यौ । ३ तला माथी चढे पछि “दाई यही हो कोठा ।” कान्छाले भन्यो । मैले १०० को नोट कान्छाको हातमा दिएर “धन्यवाद भाई ” भने । कान्छा सरासर तल ओर्लियो र हामी चै सरासर कोठा तिर छिर्यौ । कोठाको चुकुल राम्रो सँग लगाएर म पलङमा बसे । पार्वती टोईलेट तिर लागि ।

“पार्वती ढोका खोलन , म पनि आउँछु नि भित्र ।” टोईलेटको ढोका ढकढकाउँदै मैले सोधे । “नाई पर्दैन , मलाई लाज लाग्छ ” भित्रबाट पार्वतीले जवाफ फर्काई । “के को लाज हौ , एकैछिन खोल न , मलाई पनि पिसाब लागेको छ क्या ” मैले जबरजस्ती गर्दै भने । पार्वतीले चुकुल खोलि अनि म पनि भित्र छिरे । पार्वती पेण्ट खोलेर पिसाब फेर्न थाली । पार्वती त पुतीको भुत्ला खौरिएर चिटिक्क पारेकी रहीछ । “के हो पार्वती, तिमीले त पुती खौरिएर चिटिक्कै पारेछौ , किन नि ?” मैले उत्सुक हुँदै सोधे । “त्यतिकै , अस्ति मेरो अफिसको साथी र मैले ईन्टरनेटमा एउटा ब्लु फिल्म हेरेका थियौ , त्यसमा केटीले आफ्नो भुत्ला पुरै खौरिएको देखे , अनि हामीले पनि खौरिएको नि , कस्तो हुन्छ भनेर ।” पार्वतीले सहजै उत्तर दिई । “ओहो , भने पछि , ब्लु फिल्म पनि हेरियो , होईन त ? अनि कस्तो लाग्यो त फिल्म ?” मैले पुन: उसलाई सोधे । “रमाईलो त रमाईलै भयो , तर छ्या , कता कता छिराको छिराको । कण्डोमा पनि गर्दा रहेछन है तिनीहरू त । मलाई त मुखले गरेर मुखमा नै झारेको देखेर त घिन लागेर आयो । झण्डै मैले उल्टी गरेको , मेरो साथीले त उल्टीनै गर्यो , छया छया ।” उनले भनी । “ए , त्यसो भए कण्डोमा चिकेको पनि हेर्यौ होईन त , त्यसो भए हामी पनि एक पटक गरेर हेरौन त , कस्तो हुन्छ ?” मैले कण्डोमा चिक्ने प्रस्ताव राखे ।

“नाई हुन्न , कस्तो कुरा गर्नु भाको , म त गर्न दिन्न । अगाडी गर्दा त कस्तो दुख्छ झन पछाडी गर्दा के हाल होला ? म त मर्छु होला ।” उनले विरोधाभाष पूर्ण उत्तर दिई । ” ल ल , अगाडी नै गर्छु नि त ।” भन्दै उनलाई पलङ तिर लगे । टी-शर्ट र पेण्टी मात्रैलगाएको पार्वती पलङमा सुताउदै किस गर्न थाले । बिस्तारै बिस्तारै उसको सबै लुगा खोलिदिएर नाङगै बनाए । मैले पनि हतार हतार आफ्नो सबै लुगा खोलेर उनी माथि चढे । केहि बेर किस गर्दै दुधको पोका माड्दै उनको पुतीमा मेरो लाडो छिराए । यसपाली भने उनलाई त्यती दुखेन छ क्यार त्यती कराईन । पुती पनि पुरै रसाएकोले गर्दा होला , लाँडो छिर्न त्यती गाह्रो भएन । बानी परिसकेकोले होला, पार्वतीले मुनिबाट मच्ची मच्ची साथ दिन थाली । रसाएको पुती चिक्न एकदमै आनन्द आई रहेको थियो । “आहहहहह , ओहहहहहह, आहहहहह, अझे कस्सेर गर्नुन , मजा आईराछ , प्लिजजजजजज , अझै , अझै ” पार्वतीले आनन्दका साथ कराउन थाली । करीब १० मिनेट जति चिके पछि , उनको पुतीबाट लाँडो झिके अनि उनलाई घोप्टो पारे । मेरो लाँडो ठन्केर खपि नसक्नु भाथ्यो । अनि कुकुरले जस्तै गरि पछाडी बाट चिक्न थाले । छाँटिएको कम्मर च्याप्प समातेर अगाडी पछाडी गर्दै बल गरी गरी चिक्न थाले । यसरी चिक्दा पार्वतीलाई दुखेछ क्यार , “बिस्तारै बिस्तारै गर्नु न , दुख्यो ।” पार्वती कराउन थाली । उसको चिच्याहटको वास्तै नगरी दनादन चिक्न थाले । करीब ५ मिनेट जति चिके पछि , मेरो चोर औला बिस्तारै पार्वतीको कण्डोको दुलो निर लगे र बिस्तारै बिस्तारै छिराउन थाले । “छ्या के गरेको , त्यहाँ नचलाउनु न , काउकुति लाग्यो क्या ” पार्वतीले विरोध जनाई । “एकैछिन न , म बिस्तारै गर्छु क्या ” मैले सम्झाउन थाले ।पार्वती चुपचाप बसी रही , म चाँहि पुतिमा चिक्दै कण्डोको दुलो भित्र औला छिराउन कोशिस गर्न थाले । बल्ल बल्ल चोर औला छिराए । मनमनै सोँच्न थाले “आज त जसरी भए पनि कण्डो चिकेरै छाड्छु ।” केहि बेर पश्चात मैले औला निकाले र कण्डोको दुलोमा थुक लगाए । अनि फेरि औला छिराए । “पार्वती तिमी सँग ओठमा लाउने भ्यसलिन छ ?” मैले सोधै । “छ , ब्यागमा छ ” उनले भनी । उनलाई पलङमै छाडेर म उसको ब्याग भए तिर लागे । उसको ब्यागमा ओठमा लाउने भ्यासलिन भेटाए र लिएर फेरि पलङ तिर लागे । पार्वती घोप्टो परेर बसीराथी । आधा जति भ्यासलिन निकालेर पार्वतीको कण्डोको दुलोमा दलिदिए र दुईवटा औला छिराउन कोशिस गरे । भ्यासलिनले गर्दा होला , स्वात्तै छिर्यो । “पार्वती , म बिस्तारै मेरो लाँडो तिम्रि कण्डोको दुलोमा छिराउँछु ल , एकै छिन सहनु ल ।” मैले भने । “बिस्तारै हाल्नु है , दुख्यो भने निकाल्नु नि फेरि ” पार्वतीले रुञ्चे स्वरमा जवाफ फर्काई । “ल ल हुन्छ ” भन्दै मैले बिस्तारै मेरो लाँडो उसको कण्डोको दुलो निर लगे । भ्यासलिनले चिप्लो भएको दुलोमा मेरो रन्केको लाँडो बिस्तारै छिराउन कोशिस गरे । अलि गाह्रो गाह्रो भयो , १ ईञ्च जति बल गरेरै छिराए । “ऐया दुख्यो , निकाल्नु निकाल्नु , मरे आमा ” पार्वती कराउन थाली ।

हत न पत लाँडो निकालेर भएभरको सबै भ्यासलिन मेरो लाँडो भरि दले र फेरि छिराउन थाले । “एकै छिन सहन यार , एक पटक छिरे पछि त मजा आउन थाली हाल्छ नि ।” मैले सम्झाउँदै पार्वतीलाई भने । उनी चुपचाल बसी रही । मौका यही हो भनेर अलि बल गरेर मेरो लाँडो कण्डोको दुलोमा छिराउन थाले । भ्यासलिनले निकै काम गरेछ , पुरै लाँडो त स्वात्तै छिर्यो । “ऐया मरे आमा ” पार्वती रुन थाली । “नरोउन डार्लिङ , अब छिरी सक्यो त , अब दुख्दैन के ” सम्झाउदै किस गर्दै भने र बिस्तारै बिस्तारै लाँडो भित्र बाहिर गर्न थाले । उनी चुपचाप बसी र सुँक्क सुँक्क गर्न थाली , म चै बिस्तारै बिस्तारै कण्डोमा चिक्न थाले । दुलो सानो भएकोले होला , लाँडोलाई च्याप्प समाएर छोले जस्तो महसुस भई रहेको थियो । यसरी कण्डोमा चिके जस्तो मजा त अहिले सम्म मैले महसुस नै गरेको थिईन । अब पार्वतीलाई पनि दुख्न छाडेछ क्यार , उनी चुपचाल आफ्नो कण्डो अगाडी , पछाडी गरी रही । म पनि स्वर्गको अनुभुती गर्दै बल गरी गरी कण्डोमा चिक्न थाले । करीब १० मिनेत जति चिकेपछि मेरो लाँडोले माल छाड्ने बेला आयो , अनि हतार हतार लाँडोलाई बाहिर निकाले अनि पार्वतीलाई उत्तानो पारे उसको मूख भित्र लाँडो छिराएर सबै माल उसको मुख भित्र झारे । भएभरको सबै माल पार्वतीले ओकलि अनि उत्तानो परेर आँख चिम गरेर पल्टी रही । म पनि थाकेर लोत भाकोले उसकै छेउमा पल्टे । केहि बेर किस गरे अनि दुध माड्दै बसे । “नया एक्सपिरियन्स कस्तो भयो त डार्लिङ ” मैले सोधे । “मजा त आयो तर दुखि राछ , अब एकछिन यतिकै बसौ ल , मलाई त हिड्न नै गाह्रो होला जस्तो छ । तपाई त जिद्धी मान्छे है , आज मलाई कण्डोमा पनि गरेर छाड्नु भो है ।” रुञ्चे स्वरमा पार्वतीले भनि । “अनि के भो त , रमाईलो गर्ने मजा लिने भनेको यस्तै त हो नि , सँधै एउटै तरिकाले गरेर पनि मजा आउँछ त लाटी । आई लभ यु डार्लिङ ” भन्दै दुध माड्दै किस गर्न थाले । उनी पनि मलाई किस गर्न थाली , यतीकैमा कति बेला निदाईएछ , झसँग व्युझिदा ४ बजि सकेको रहेछ । हतार हतार लुगा लाएर हामी निस्कयौ , पार्वतीलाई बानेश्वर छाडे र म घर तिर लागे।