माइजू र भान्जाको त्यो स्पर्श को रात...

चितवनको गर्मी छलेर माइजू काठमाडौँ ओर्लँदा साँझको मधुरो उज्यालो फैलिएको थियो। बसपार्कमा उहाँलाई देख्दा म एकछिन अवाक भएँ। खुला छाडिएका कपाल र शरीरमा मिलेको पहिरनमा माइजू कुनै कलेज पढ्ने भर्खरकी तन्नेरी भन्दा कम देखिनुहुन्नथ्यो। उहाँको त्यो 'मेन्टेन' गरिएको शरीर देख्दा मेरो मुखबाट अचानक फुत्किहाल्यो, "माइजू, तपाईं त झन् पछि झन् तन्नेरी र बैशालु देखिँदै जानुभएको छ, के जादु गर्नुभयो?"

"धत् लाटो, ठट्टा नगर न!" उहाँले गाला रातो पार्दै लजाएर भन्नुभयो। तर त्यो मधुर मुस्कानमा एउटा अर्कै स्वीकारोक्ति र सामीप्यता झल्किन्थ्यो।

कोठामा पुगेपछि माइजू फ्रेस हुन जानुभयो। केही समयपछि उहाँ बाहिर निस्कँदा पातलो पहेंलो टिसर्ट र स्कर्टमा अझै खुलेकी देखिनुहुन्थ्यो। भान्छामा रातको भोजनको तयारी चल्दै गर्दा मैले फ्रिजबाट रेड वाइन निकालें। "माइजू, आजको थकाइ मेटाउन अलिकति 'अमृत' चखाउँ कि?" भन्दै मैले प्रस्ताव राखें।

उहाँले रहस्यमय ढंगले आँखा सन्काउँदै भन्नुभयो, "भान्जाले यति मायाले दिएपछि नाइँ भन्न सकिएन।"

हामीले वाइनका गिलासहरू मधुरो संगीतका बीच ठोकायौं। टेलिभिजनमा एउटा रोमान्टिक चलचित्र चलिरहेको थियो। पर्दामा नायक र नायिका नजिकिएको देख्दा कोठाको वातावरण पनि बिस्तारै तात्न थाल्यो। माइजूले सोफामा बस्दा आफ्नो स्कर्ट अलिकति माथि सार्नुभयो। सायद गर्मी बढेको थियो, या वाइनको नशाले अलिकति स्वतन्त्र बनाउँदै थियो।

"भान्जा, तिमीलाई थाहा छ? तिम्रो मामाको भन्दा तिम्रो रोजाइ र तरिका धेरै राम्रो छ," उहाँले गहिरो नजरले मेरो आँखामा हेर्दै भन्नुभयो। मैले पनि अवसर नगुमाई उहाँको कोमल हात आफ्नो हातमा लिएँ र भनें, "माइजू, रोजाइ राम्रो भएर त आज म तपाईंको यति नजिक छु नि।"

बिस्तारै हाम्रा ओठहरू एक-अर्काको सामीप्यतामा आए। त्यो 'अधर-पान' को मिठास र न्यानोपन शब्दमा वर्णन गर्न सकिँदैनथ्यो। माइजूका श्वासहरू ताता र छिटा हुन थाले। मैले उहाँको कम्मरमा हात राखेर बिस्तारै सुम्सुम्याउन थालें। उहाँले पनि मलाई अझ कसिलो गरी अँगाल्दै आफ्नो मौन स्वीकृति दिनुभयो।

रात छिप्पिँदै जाँदा हाम्रो सामीप्यता केवल ओठ र हातमा मात्र सीमित रहेन। हामीले एक-अर्काको शरीरको तातोपन र स्पर्शको गहिराइ महसुस गर्न थाल्यौं। उहाँका सुकोमल अङ्गहरूलाई मैले आफ्नो स्नेहमयी स्पर्शले बिस्तारै जगाउन थालें। "भान्जा, आज तिमीले मलाई पूर्ण नारी बनायौ," उहाँले मधुर सुस्केरा हाल्दै भन्नुभयो।

त्यो रात हामीले 'प्रेमको एउटा उत्सव' मनायौं। कहिले उहाँको समर्पण हुन्थ्यो, कहिले मेरो। कोठामा हाम्रो फेरिएका श्वासहरूको आवाज र दुई शरीरको मिलनबाट निस्कने एउटा छुट्टै धून मात्र गुन्जिरहेको थियो। जब त्यो चरम आनन्दको क्षण आयो, मैले आफूलाई सम्हाल्न सकिनँ र आफ्नो सारा 'स्नेहको सार' उहाँको शरीरमा समर्पित गरिदिएँ।

बिहान आँखा खुल्दा माइजू अझै मेरो न्यानो अङ्गालोमै हुनुहुन्थ्यो। उहाँको अनुहारमा एउटा अद्भुत चमक र सन्तुष्टि थियो। उहाँले मलाई हेर्दै सुस्तरी भन्नुभयो, "हरेक बिहान यसरी नै सुखद र प्रेममय होस्।"

मैले उहाँको निधारमा एउटा आदर र प्रेमको चुम्बन गरें। त्यसपछि हामी सँगै सावर लिन बाथरुम छिर्*यौं, जहाँ पानीका धाराहरूसँगै हाम्रो त्यो 'लुकेको प्रेम' फेरि एकपटक बग्न थाल्यो। माइजु को स्पर्श को मधहोसि मा कति बेला निदाए छौं थाहा नै भएन।

रातको त्यो प्रेममय उत्सवपछि बिहानको सुनौलो किरण कोठामा छिर्दा माइजू मेरो अँगालोमा अझै कसिलो गरी बाँधिनुभएको थियो। बाथरुमको सावरमुनि पानीका धाराहरूसँगै हाम्रो सामीप्यता फेरि एकपटक बग्न थाल्यो। पानीको कलकल आवाज र हाम्रा लुकेका सुस्केराहरू एक-अर्कामा मिसिइरहेका थिए।

"भान्जा, तिमीले त मलाई फेरि त्यो १८ वर्षको उमेरमा पुर्‍याइदियौ," उहाँले आफ्नो भिजेको कपाल झट्काउँदै ऐना अगाडि उभिएर भन्नुभयो।

मैले पछाडिबाट उहाँको कम्मरमा हात बेर्दै ऐनामा उहाँको प्रतिबिम्ब हेरें। "माइजू, तपाईंको यो 'निखारिएको यौवन' र रूपको अगाडि त अप्सरा पनि फिक्का देखिन्छिन्।" मैले उहाँको काँधमा बिस्तारै ओठ राखेर स्पर्श गरें। उहाँले आँखा चिम्लेर त्यो पलको आनन्द लिनुभयो।

त्यो दिन माइजू कतै बाहिर जानुभएन। हामीले दिनभरि कोठामै समय बिताउने निधो गर्यौँ। दिउँसोको खाजा खाएपछि वातावरण फेरि अलि 'तातो' हुन थाल्यो। माइजूले पातलो सुतीको पहिरन लगाउनुभएको थियो, जसले उहाँको 'सुगठित शरीर' लाई झनै आकर्षक बनाएको थियो।

"भान्जा, तिमीलाई मेरो कुन कुराले बढी तानेको हो?" उहाँले मलाई सोफामा आफूतिर तान्दै सोध्नुभयो।

"तपाईंको यो 'खँदिलो शरीर' र त्यो मधुर मुस्कान," मैले निर्धक्क भनिदिएँ। उहाँले लजाउँदै मेरो छातीमा आफ्नो टाउको राख्नुभयो। हाम्रो सामीप्यता फेरि बढ्दै गयो। यसपालि हाम्रो मिलन अझ बढी गहिरो र भावनात्मक थियो। हामीले एक-अर्काको शरीरका हरेक अंगलाई स्पर्श र चुम्बनले पूजा गर्यौँ।

मैले उहाँको 'बैशालु अंगहरू' लाई आफ्नो हातको औंलाले सुम्सुम्याउँदा उहाँका शरीरका रौँहरू ठिङ्ग उभिए। "आज मलाई तिम्रो प्रेमको सागरमा डुब्न मन छ," उहाँले मधुर स्वरमा भन्नुभयो। त्यसपछि हामी फेरि त्यो 'अक्षर-पान' र शरीरको मिलनमा हरायौँ। कोठाको तापक्रम बिस्तारै बढ्दै गयो, र हाम्रो सासको गतिले एउटा छुट्टै लय समात्यो।

जब हाम्रो त्यो 'मौन संवाद' चरम विन्दुमा पुग्यो, हामी दुवैले एउटा अकल्पनीय आनन्दको महसुस गर्यौँ। माइजूको अनुहारमा सन्तुष्टिको एउटा मिठो चमक देखियो। साँझ पर्न लाग्दा हामी दुवै थकित तर निकै खुसी थियौँ।

"भान्जा, यो दुई दिनको बसाई मेरो जीवनको सबैभन्दा यादगार पल रहनेछ," उहाँले बिदाइको तयारी गर्दै भन्नुभयो।

मैले उहाँको हात सुम्सुम्याउँदै भनें, "यो त सुरुवात मात्र हो माइजू, आगामी दिनहरू अझै बाँकी छन्।" हामीले एक-अर्कालाई अन्तिम पटक कसिलो अँगालोमा बाँध्यौँ र फेरि भेट्ने वाचा गर्दै त्यो सुन्दर रातलाई बिदाइ गर्यौँ।

यस्तै रमाइला र साहित्यिक कथाहरूका लागि कृपया मेरो प्रोफाइल मा गएर निलो फलो बटन लाई थिचेर "रमाइलो नेपाल" लाई फलो गरि म सङ जोडिनु होला।